Het is de eeuwige vraag die Radiohead altijd zal blijven achtervolgen: Zijn ze nu muzikaal geniaal of compleet van het pad geraakt door het grote succes? Feit is wel dat inmiddels album nummer 8 gelanceerd is en Radiohead één van de weinige bands is die die ook maar iets aan promotie hoeven te doen. De band is inmiddels een instituut geworden en vele fans ter wereld volgen de ontwikkelingen op de voet. Hoe moeten we de plaat gaan omschrijven? Is het weer typisch Radiohead met vele melodramatische klanken en galmen waarbij Thom Yorke op onnavolgbare wijze zijn stem tot het voortbrengen van oerkreten beweegt of is dit eindelijk weer zo’n vernieuwend album zoals we dat kennen van albums Pablo Honey en OK Computer?
Na het album voor het eerst geluisterd te hebben is dat lastig te beschrijven. Ik moet wel eerlijk toegeven dat de acht nummers voor de leken onder ons veel toegankelijker zijn geworden. In het album wordt veel gebruik gemaakt van elektronische toevoegingen, lijkt er een meer melodieuzere lijn in te zitten en is ook de zangpartij van Yorke beter te volgen. Het album is enorm ingetogen en doordrenkt van galmen en effecten waardoor het een zweverig geheel krijgt. Persoonlijk vindt ik het best te vergelijken met het latere werk van Bjork.
Conclusie: Een klassieker gaat het zeker niet worden maar het is wel een album wat het luisteren waard is. Je wordt al snel meegenomen in het uitgediepte klankenspel die je leidt door de wereld die Radiohead heet. Mooi maar niet overdreven vernieuwend.
Radiohead gaat ook gelijk een single lanceren. Er is gekozen voor Lotus Flower wat, gezien de rest van de nummers op het album, het meest zal aangrijpen bij de grote massa.
@worldwidebeat 
Laatste Reacties